Beste moeder van de sprookjesprinses,

Vanmiddag zat ik met uw dochter in de tram. Zij naast een donkerblonde vriendin. Ik met de rest van de passagiers op andere bankjes. Is ze twintig? Ik dacht enige volwassenheid te bespeuren, in het onderwerp van hun gesprek: trouwen. Dan mag het volume inderdaad best op tien. Steken we allemaal wat van op.

Waarom ik u schrijf? Ik wil u graag bemoedigen. Net als u, vermoedelijk, maak ik me zorgen. Om haar. Maar volgens mij hoeft een lang leven in haar geval uw geluk niet per se te verminderen.

We waren amper bij de eerste halte of uw dochter vestigde de aandacht op zich. Haar conclusie “trouwen is tering ouderwets” was genoeg. Ik maar denken dat elke vrouw wegsmolt bij het sprookje van William & Kate. Niet dus. Of wel? Nog voor ik haar visie kon verwerken, deed ze een merkwaardige aanvulling. Trouwens is natuurlijk “f*cking briljant” als je vriendje met een parachute van de Dom springt, zo naar de middenstip van de Galgenwaard zweeft en daar het FC Utrecht-shirt over z’n hoofd trekt om de zwarte letters van z’n witte lijf te laten spatten: “trouw me, teringslet”. Het tweede scenario dat direct volgde kwam iets meer bij de realiteit en hielp me meteen het eerste te plaatsen. “Of als hij me vraagt op het strand van Renesse natuurlijk!

Even was ik bang (waarom eigenlijk?) dat ze de verandering van m’n mimiek zou opmerken. Nee hoor. Ze ging onverstoorbaar door. “Ik wil helemaal niet trouwen. Kinderen zijn hinderen. Ik neem er maar één.” “Je neemt geen kinderen” floepte er spontaan uit bij haar vriendin. Ze schrok er zelf van. Ik zag het. Ze had gesproken. Tegen zelfs. Uw dochter knikte pedant, keek weg en mompelde wat tegen haar mobiel. Even van haar stuk gebracht. Tot ze zich herpakte. “Ik trouw pas als ik veertig ben. En ik neem één kind.

Toe maar. Ze neemt er één. Meer krijgt ze er waarschijnlijk ook niet. Zolang ze kinderen koppelt aan trouwen. Daar is dan helemaal geen tijd meer voor. Vrouwen van 41 hebben namelijk 50% kans op een vruchtbaarheidsprobleem.

Zo ziet u. Haar sprookje kent een goed einde. U hoeft slechts één kleinkind op te voeden.

Groet, Willem

Deel met:

Reageer: