De driekwartgeneratie.

De driekwartgeneratieZe zijn rond de 46. Niet oud, maar wel over de helft. Kinderen hebben ze. Vaak drie. Ze wonen in een gezellig rijtje. Geen appartement, maar ook geen vrijstaande villa. Voor de deur staat een sedan. De hatchback is voor buurjongens, een MPV voor de baas.

Het leven is op orde. De administratie netjes gelabeld. Toch is de jaarlijkse belastingaangifte een worsteling. Op straat verstoppen ze hun bezittingen niet krampachtig in een buidel, maar lopen er ook niet mee te koop. Dus dragen ze een linnen tasje. Want een heuptas is passé, maar de handtas onbekend. Tijdschriften lezen ze samen met de buren. Eigen lectuur is niet efficiënt en proefabonnementen te veel wisseling. Boeken halen ze bij de bieb. Boekhandels zijn te duur en waarom online kopen wat je ook terug kunt brengen? Facebook is leuk. Gelukkig beperken ze het aantal berichten. Maar posten ze iets, dan circuleert het filmpje waarschijnlijk al weken. Hun mobiele uploads hebben ruim voldoende megapixels. Helaas vaak net te laat geschoten, waar ‘ie uit het riemhoesje moest komen. Of het linnen tasje.

Hij gebruikt zijn baardgroei. Nooit glad, maar ook geen volle baard. Zij heeft het na te kort soms weer iets langer laten groeien, maar nog steeds niet genoeg om te dansen. Wel praktisch. Op vakantie bijvoorbeeld. Als ze met de caravan op stap gaan. Geen tent, maar ook geen hotel. Heerlijk op de camping. Luchtig schoeisel, lekker voor de tenen. Geen dichte stappers, maar wel de sokken. Onder een driekwartsbroek.

 

Deel met:

Reageer: